در پی گلشیری، به فاصله‌ای کمتر از دو ماه، بامداد را نیز به خاک سپردیم. چه سال بدی بود، چه سال بدی. همخانه خواب و خیال و بیم و امیدمان بودند این عاشق‌ترین زندگان. اینک ماییم و حسرت سحر زبان و رشک موسیقی کلامشان. حدیث سال‌های پریشانی ما را اینان سرودند و چراغ‌افروز شب دیجورمان همینان بودند. نثر و شعر ما وامدار این دو بود و در زبان و کلام آنها شوکران غربت و رنج و عشق را جرعه جرعه فرو داده‌ایم و اینک به تعزیت بامداد شاعر چه می‌توانیم بگوییم و بنویسیم؟ هیچ، بی‌شک صدای رسای بامداد در رثای امید، زیبنده‌تر از هر گفتار و نوشتاری است که می‌توانست به تعزیت او بر زبان و قلم ما جاری شود. از کلام استوار همو مدد می‌گیریم: … همچنان که مردن چراغ …

روزی رئیس بلدیه تهران رؤسای قسمتهای مختلف بلدیه را برای «کار مهمی» به اتاق خود دعوت کرد. لحظه‌ای بعد همه آنها گوش تا گوش دور میز بزرگی نشسته بودند و به رئیس بلدیه که طول اتاق را ذرع می‌کرد، چشم دوختند. آن روز رئیس قیافه تازه‌ای به هم زده بود. در عین ناراحتی، راضی و مصمم به نظر می‌رسید. گاهی رودررو رؤسای بلدیه می‌ایستاد، لبی تر می‌کرد و با سرفه‌ای سینه را صاف می‌نمود؛ بعد به کارمندان زیردستش که همچنان او را می‌پاییدند، چشم می‌دوخت … یک لحظه مردد می‌ماند و می‌خواست شروع به صحبت کند، اما انگار پشیمان می‌شد. دوباره دست‌هایش را پشت کمرش می‌گذاشت و شروع به قدم زدن می‌کرد … این جریان چندین بار تکرار شد …

جشنواره موسیقی فجر رویدادی است که یک نشریه موسیقی نمی‌تواند – و احتمالاً نباید – نادیده‌اش بگیرد. این جشنواره هر سال حدود دو هفته هزاران نفر از دوستداران موسیقی را به تالارها و سالن‌های محل اجرای برنامه‌های این جشنواره می‌کشاند و سبب می‌شود تا آنها بتوانند چند ساعتی را دور از دغدغه‌ها و دشواری‌های زندگی و فارغ از تلاش جانکاه معاش برای به‌چنگ آوردن آن نواله ناگزیر، گوش به ترنم نغمه و ساز و آوازی نو بسپارند. برای دوستداران موسیقی در این دیار که به ندرت فرصت دیدن و شنیدن اجراهای خوب زنده موسیقی نصیبشان می‌شود، این رویداد به هر حال فرصت مغتنمی است که نمی‌توان از کنارش گذشت. برای نمونه شاید بتوان ادعا کرد که …

در اولین مقاله این شماره، شیما حسن زاده تأثیرپذیری موسیقایی قشقایی‌ها را در آنچه به خوانین و افراد طبقه بالای قشقایی، به عنوان موسیقی‌دانان غیرحرفه‌ای، مربوط می‌شود، بررسی می‌کند و ضمن تأکید بر میزان تأثیرپذیری بالای قشقایی‌ها، نشان می‌دهد که خوانین علاقه‌مند به موسیقی یا موسیقی‌دان تأثیر زیادی در ایجاد تغییرات در موسیقی قشقایی، چه از نظر پذیرش سازهای متعلق به فرهنگ موسیقی کلاسیک ایرانی و فرهنگ موسیقی غربی و چه از نظر فرم اجرا و در هم آمیختن کارگان‌ها و تبدیل آن به یک موسیقی شهری داشته‌اند.
کیومرث پورحیدری هم در مقاله «بررسی تاریخی، تجربی و نظری فواصل موسیقی ایرانی، جهت ارائه گام منتظم هجده پرده‌ای و دستان نشانی تار و سه‌تار» ضمن مطالعه …